Abonnementsformules maken papier waardeloos

(lvd) – De abonnementsformules die de publiekstijdschriften en de dagbladen de voorbije weken lanceerden maken alvast een ding duidelijk: papier is waardeloos. Of toch zo goed als.

Om tot dat besluit te komen is geen hogere wiskunde nodig, alleen eventjes vergelijken van de kostprijs van een digitaal en een papieren abonnement. Een papieren abonnement zonder digitale versie is overigens niet meer te verkrijgen.

Een papieren exemplaar van  een krant valt voor gemiddeld tussen de  0,40 en de 0,47 cent in de brievenbus, afhankelijk van de titel, althans als je de abonnementsprijs van een digitale en een papieren krant vergelijkt. Zou die 0,40 cent geen verkoop beneden de kostprijs zijn, in tijden waarin het versturen van een gestandaardiseerde prior-brief  1 euro kost? Het wordt pijnlijk duidelijk waar de 170 miljoen euro subsidie voor distributie van papieren kranten en tijdschriften voor nodig is.

Ook de weekbladen vallen voor een schijntje in de bus, al is daar de prijs per exemplaar meer uiteenlopend. Afhankelijk van de titel krijg  je een weekblad thuis bezorgd voor  0,64 tot 1,72 euro per exemplaar, steeds bij vergelijking van een papieren met een digitaal abonnement. Neem daar de tijdelijke acties bij en de gemiddelde prijs duikt meestal onder de 1 euro per exemplaar.

Natuurlijk vangt de uitgever meer inkomsten dan het verschil tussen papier en digitaal.

Natuurlijk vangt de uitgever meer inkomsten dan het verschil tussen papier en digitaal en uiteraard wordt met deze acties een eerste stap gezet naar ‘engagement’ en fidelisering van de lezer. Maar ziet het er niet naar uit dat op termijn de digitale lezer, samen met de distributiesubsidie van de overheid, de papieren lezer in stand houdt? Benieuwd hoeveel van die indrukwekkende abonnementsvoorstellen zouden overleven wanneer de reële kostprijs van de distributie aan de lezer zou doorgerekend worden. Formules als ‘neem de krant mee voor  een euro per maand’ zijn in de dagbladhandel ondenkbaar. De losse verkoop van kranten en tijdschriften staat onder druk, de dagbladhandel zoek amechtig naar extra verdienmodellen waardoor de persdistributie het ondergeschoven kindje wordt. Zou geen deel van de persdistributiesubsidie naar de dagbladhandel kunnen gaan om de losse verkoop te stimuleren. Nu Bpost en AMP onder hetzelfde dak huizen, kan dat via een eenvoudige doorschuifoperatie.

Het zou ook uitgevers die met een belangrijk arsenaal aan drukpersen zitten opgezadeld, wat ademruimte kunnen geven. Want voor hen komt steeds vaker  het spreekwoord ,,Wie alleen een hamer heeft, ziet in elk probleem een nagel” om de hoek kijken.

Tekst: Leo Van Dorsselaer – Illustratie: Dirk Huyghe

 

Geef een reactie